Dışarıda Bahar Olmalı…

-A A +A

Çocuk pencereden bakar. Bir beyaz güvercin konar da yanına, kim bilir hangi güzel haberleri getirir; barıştan, sevgiden yana. Gövdesi kupkuru ağaçta bahar çiçekleri açar. Bir başka dalın gür ve gümrah yaprakları şenlendirir duvarları. Duvarlar Antalya’nın Kaleiçi’nde kim bilir hangi büyük ustanın elleriyle şekillenmiş, kim bilir hangi mübarek adamlar harcını karmıştır? Pencere demirleri başka bir hikâye anlatır elbet. Ustası öylesine dikkatli ve incedir ki, eğip bükerken tek hata yapmak istemez. İş iyi yapılmalı, kalp mal piyasaya çıkmamalıdır.

Pencere pervazı Kayseri’deki eski bir yapıdan getirilmeli. Onu yapan taş ustasının da eline sağlık.

Madem çocuk pencerede, dışarıda bahar olmalı. Aylardan Nisan... İstanbul’un bütün parklarını, bahçelerini dolduran envai çeşit lâleler yetişmeli duvar diplerinde, sarı kır çiçekleri karışmalı lâleler arasına.

Akşam olup atlas perdeler örtüldüğünde ve çocuk uykuya daldığında, düşünde kuşlar gibi özgür uçtuğunu görecek mavi gökyüzünde. Bulutlardan bir at yapıp binecek üstüne. Annesinin ellerinden tutup attâya gidecek. Attâ uzak değil ki, hemen şuracıkta; Kafdağı’nın ardında... Orada da aylardan Nisandır ve deli bir rüzgâr dört bir yana badem çiçekleri savurmaktadır. Bir çiçek yağmuru ki, çocuk ve annesini neşeyle koşturmakta bir o yana, bir bu yana. Çocukların rüyasını hiç kimse karartmasın...       

 

Kategori: 

Etiketler: 

Yeni yorum ekle

Yayın Tarihi : 21.02.2017 - 13:27 -224-
Bu sayfayı paylaşın :