+A A -A

Leman Anne Teknik Eleman İstiyor Hukukçu İstemiyor

-A A +A

İsmail Aydın

                (Geçen haftaki yazının devamı.) Hayırsever hanım Leman Arbatlı idi. Vaktiyle Moskova Büyükelçiliği yapmış biriyle bir akrabalığı vardı ama şimdi tam olarak neydi hatırlayamıyorum. Remzi isimli Karslı bir yardımcısı vardı. Benimle Remzi Bey görüştü, nerede okuduğumu, nereli olduğumu falan sordu. Hukuk fakültesi deyince, Leman anne teknik okullarda okuyan öğrenci istiyor, hukukçu istemiyor, dedi.

                Az sonra Leman Arbatlı ile görüştüm. Altmışlı yaşlarında bir bayan.  O da Remzi Beyin söylediklerini söylüyor, hukukçu istemiyordu. Bu cevap üzerine yeniden hislendim, daha fazlasını söylemeyeyim. Remzi Beyle bir miktar daha konuştuktan sonra ayrılmak üzere idim ki Leman Hanım geri döndü. Çarşamba günü yurda gel, senin durumunu orada görüşürüz, dedi. Remzi Beyle olan konuşmam arasında hoşuna giden sözler duymuş olmalıydı. Bundan olsa gerek, hukukçu istemiyorum tavrı değişmiş gibiydi.      

                “Yurda gel” sözü üzerine umudum yeniden artırmıştı. Kendi kendime aman Allah’ım yurdu da varmış, dedim. Remzi Beyden yurdun yerini sordum, Yıldız’da cevabını aldım ve daha fazla bir şey sormadan oradan ayrıldım.

                Leman Hanımla Perşembe günü görüşmüştüm. Sonradan anladığıma göre Leman Hanım, etrafındaki arkadaşlarıyla Yoksullara Yardım Cemiyeti adında bir cemiyet kurmuş, toplanan bağışlarla da bir yurt yaptırmıştı. Çarşamba günü toplanacak Yönetim Kurulu, gündemdeki konularla beraber benim durumumu da görüşecekti.

                               YOKSULLARA YARDIM CEMİYETİNİN YURDUNDA KALIYORUM

                Sözü uzatmadan arz edeyim. Çarşamba gününü iple çektim. Öğleden sonra Beşiktaş/Yıldız semtindeki yurdu araya sora buldum. Geldiğimi toplantı halindeki yönetim Kuruluna haber verdiler. Bir hayli bekledikten sonra emekli albay olduğunu söyleyen yurt müdürü benimle görüştü. Kendine göre bazı sorular sordu. Albaylıktan emekli müdür bey, hukukçu istemediklerini ancak benim kendilerine yardımcı olabilecek biri olduğumu söyleyerek yurda alınmam için ısrar edeceğini söyledi. On beş yirmi dakika sonra yurt müdürü albay, gülümseyerek dışarı çıktı ve “yarın yurda yerleşebilirsin” dedi. İki gün sonra Yoksullara Yardım Cemiyeti Yurduna yerleşmiş oldum.

                Boğaza nazır yurt kaloriferliydi. Büyükçe odalarda ranzalar vardı ama biz en üst kattaki odada biri tıpta, biri Teknik Üniversite’de, diğeri Edebiyat Fakültesi Tarih bölümünde, biri de Fen Fakültesinde okuyan beş üniversiteli olarak kalıyorduk. Fen Fakültesinde okuyan Tuncelili idi. Yurt o yıl hizmete açılmıştı. Yatak ve battaniyeleri ilk defa biz kullanıyorduk.

                 Edebiyat Fakültesinden okuyan arkadaşın adı Sinan idi. Diyarbakır Belediyesinde çöpçü olarak çalışan Sinan’ın babasını Hürriyet Gazetesi yılın babası seçmişti. Çöp işlerinde çalışan baba, bin bir fedakârlıkla oğlunu okutuyordu. Sinan yurda o kanaldan girmişti. Bir bu babanın oğlu için yaptığı fedakârlı bir de bizimkilerin bana çıkarmış oldukları zorlukları düşündüm. Varlık içinde yokluk çekiyordum. Ah kahrolası şu cehalet!

                Her öğrenciye 100 T.L. harçlık, sabah kahvaltısı ve akşam yemeği veriliyordu. Böylece sıkıntılarımız azalmıştı. Yurdun pencerelerinden boğazı seyrediyor, Boğaziçi Köprü inşaatını yakından izliyorduk. (Eylül/1971.)

                Yurdun aşağı katlarında sanat okulu ve teknik liselere giden gençler kalıyordu. Çocuk yaşlarda gurbet sıkıntısı çeken gençlerin dersleriyle ilgileniyordum. İleride bu gençler arasından İsmail Ağır ve Abdülkadir Çalışkan isimli iki arkadaşım olacaktır.

                Cemiyetin kurucusu Leman Arbatlı’nın çocuğu yoktu. Kendisine Leman anne derdik. Hikmetinden sual olmaz Yüce Allah, çocuğu olmayan bu hanıma böylesine büyük bir çalışma enerjisi vermişti. Yurttaki gençlerin başarılarıyla övünürdü.

                 Leman anneyi ve hayır sahibi arkadaşlarını rahmetle anıyorum. Remzi Beyi hayırla yâd ediyorum. (Gelecek hafta, Ceket Sahte Deriden Yapılınca.)

1 yorum var.

Allah Leman Arbatlı gibi hayır sahiplerini yurdumuzdan eksik etmesin. Allah rahmetiyle muamele etsin. Çünkü ülkemize hayırlı nesiller yetiştirmesine sebep olmuşştur.

Yeni yorum ekle

Yayın Tarihi : 19.12.2017 - 09:23 -2,488-
Bu sayfayı paylaşın :