Üşümüş mü Bey?...

-A A +A
 
Ne kadar uzun zaman oldu? 
Seninle birlikteliğimiz Bey?
Acıyı, hüznü, mutluluğu bir gönüle koyduk…
Nasılda geçiyor; günler-geceler…
Karda mıyız-zararda mı?
Bilemedim Bey…
Yavruları büyütmekle bitmiyormuş sorumluluk,
Birler iki, ikiler dört oldu Bey…
Çok şükür tüm muratlarımızı aldık tek tek…
Emekleyince bitmiyormuş, 
Koltuk değneği de olmak varmış,
Yavru kuzularına Bey. 
Orada bir ev var uzakta Bey…
Tam iki ay oldu gitmeyeli
Soğuktan çehresi morarmış mı Bey?...
Ben yalnızlıktan üşürdüm yuvamızda
Yuvamız bizsiz çok üşümüştür Bey…
Lambalar titrek yanmakta,
Sarmaşık özlemle boynunu bükmüş mü Bey?...
Gidince iki bardak su dök toprağına,
İhmal etme; birkaç tatlı sözü,
Alışıktır o da özlemiştir bizi… 
Ocağımız tütmüyor; onda da bir hüzün vardır mutlaka Bey…
Bülbülü altın kafese koymuşlar da 
İlle de vatanım demiş ya;
İşte o misal; illede yuvamız Bey…
Mutlulukla hüznü bir anda yaşamak,
Yaşamanın gayesi midir Bey?...
Nevbaharın sevgisi,
Evimi özlememe engel olmuyormuş Bey…
Yokmuş anne-baba olmanın emekliliği,
Emeklilik vuslattaymış Bey…

Kategori: 

1 Comment

Yeni yorum ekle

Yayın Tarihi : 18.01.2016 - 14:00 -809-
Bu sayfayı paylaşın :