Bazı insanlar vardır; aramızdan ayrılıp giderler ama isimleri, sözleri, eserleri ve hatıraları gönüllerde yaşamaya devam eder. Bazı isimler ise yıllar geçtikçe unutulmak yerine, yeni hatıralarla yeniden hayat bulur.
Gömülü Çoban da işte böyle bir isim…
Asıl adı Av. Faik Eryıldız olan Gömülü Çoban, camiamızın gönül dünyasında iz bırakan, şiirleriyle gençlik yıllarımıza eşlik eden güzel insanlardan biriydi.
Öğrencilik yıllarımızda Yeniden Milli Mücadele, Pınar ve Gerçek dergilerinde yayımlanan şiirlerini okurduk. Kimi zaman bir mısrasında duygulanır, kimi zaman hüzünlenir, kimi zaman da dizelerinden yükselen coşkuyla gönül dünyamızda farklı iklimlere yolculuk ederdik.
Sonra bir gün acı haber geldi.
1992 yılının Haziran ayında, henüz genç yaşında geçirdiği elim bir trafik kazası sonucu aramızdan ayrıldı Gömülü Çoban…
Bir şair için belki de en büyük teselli, geride bıraktığı mısraların yaşamaya devam etmesidir. Fakat insanın gönlünde bıraktığı iz, şiirlerinden de öte bir şeydir. Yıllar geçse de onu tanıyanların hafızasında bir yüz, bir ses, bir mısra ve bir hatıra olarak yaşamaya devam eder.
İşte bugün Gömü Beldesi’nde yükselen bir mescit, Gömülü Çoban’ın adını yeniden hayata taşıyor.
Bir mescit, bir hatıra, bir vefa…
Afyonkarahisar’ın Emirdağ ilçesine bağlı Gömü Beldesi’nin mesire alanında, merhum Faik Eryıldız’ın eniştesi Hüseyin Demirok ve kız kardeşi tarafından hayrat olarak yaptırılan “Gömülü Çoban Mescidi”, sadece insanların namaz kılacağı bir ibadethane değil; aynı zamanda bir vefa abidesidir.
Bir insanın ardından onun adına yapılan en güzel hizmetlerden biri, insanların Allah’a yönelmesine vesile olacak bir eser bırakmaktır.
Bugün oradan geçen bir yolcu, belki Gömülü Çoban’ı hiç tanımamış olacak. Belki onun şiirlerini hiç okumamış olacak. Fakat mescidin kapısından içeri girip iki rekât namaz kılacak, ardından ellerini Rabbine açıp dua edecek.
Belki de mescidin hikâyesini öğrenince, yıllar önce genç yaşta hayata veda eden bir şairin ruhuna bir Fatiha okuyacak.
Böylece bir şairin adı, başka insanların dualarında yaşamaya devam edecek.
Vefanın en güzel tarafı da bu değil midir?
Yolunuz Gömü’den geçerse…
Ankara’dan İzmir istikametine seyahat edenler için Emirdağ Dörtyol Kavşağı’ndan yaklaşık 8 kilometre sonra yolun sağında; İzmir’den Ankara istikametine seyahat edenler için ise Gömü Beldesi içerisindeki trafik ışıklarından yaklaşık 2 kilometre sonra yolun solunda, Gömü Beldesi piknik alanı içerisinde bulunuyor Gömülü Çoban Mescidi.
Mescidin müştemilatında kadın ve erkeklerin kullanımına uygun şadırvan, tuvalet ve lavabolar da bulunuyor.
Uzun bir yolculuk sırasında burada kısa bir mola verilebilir.
Biraz dinlenilir…
Bir bardak su içilir…
Geçmiş hatıralar yâd edilir…
Vakit namaz vakti ise mescidin huzurunda namaz kılınır.
Ve sonra, belki de yıllar önce dergi sayfalarında şiirlerini okuduğumuz Gömülü Çoban’ın ruhuna bir Fatiha gönderilir.
Ne güzel bir buluşmadır bu…
Yıllar önce mısralarıyla gönüllerimize dokunan bir şair ile bugün onun adını taşıyan bir mescitte edilen bir duanın buluşması…
Bazı isimler unutulmaz
Hayat böyle…
İnsan gelir, yaşar ve bir gün göçüp gider. Kimi ardında büyük eserler, kimi güzel sözler, kimi ise insanların gönlünde derin izler bırakır.
Fakat asıl mesele, insanın ardından ne kadar konuşulduğu değil; ne kadar hayırla hatırlandığıdır.
Gömülü Çoban’ın adı da şimdi güzel bir hayır eseriyle birlikte anılacak.
Yolcuların uğradığı, dinlendiği, namaz kıldığı, dua ettiği bu mescit, onun adına dikilmiş bir vefa fidanı gibi Gömü’de yaşamaya devam edecek.
Belki yıllar sonra oradan geçen genç bir yolcu, mescidin adını merak edecek:
“Gömülü Çoban kimmiş?”
Diyecekler ki:
“Bir zamanlar şiirleriyle gönüllere dokunan bir şairdi…”
Ve belki o genç de mescidin bir köşesinde oturup onun adını, şiirlerini ve hikâyesini merak edecek.
İşte bir insanın adının yaşaması biraz da böyle olur.
Gömülü Çoban mahlasıyla tanınan merhum Av. Faik Eryıldız’ın ruhu şad, kabri nur, makamı âli, mekânı cennet olsun.
Onu tanıyanların hatıralarında, şiirlerini okuyanların gönüllerinde ve adına yükselen bu güzel mescidin dualarında yaşamaya devam etsin.
Bu güzel hayrı gerçekleştiren yakınlarından Cenab-ı Mevlâ razı olsun. Hayırlarını kabul, merhumun ruhunu mesrur eylesin.
Yolunuz bir gün Gömü’den geçerse, Gömülü Çoban Mescidi’nde bir mola verin. Namazınızı kılın, dinlenin ve bir Fatiha da Gömülü Çoban için okuyun.
Belki o anda, yıllar önce okuduğunuz bir şiirin mısraları yeniden düşer gönlünüze…
Kafkasyadan, Trakyadan, Türkistandan feryadım.
Parça parça yüreğim, ciğerimi dağladım.
Ben bu iman yolunda, zincirlere bağlandım.
Herkes hür bu dünyada, yalnız esir biz varız;
Ümit ümit çırpınır, gamlı gamlı ağlarız.
(1973 - GÖMÜLÜ ÇOBAN)
Ruhu şad olsun.
Fatiha…