Hz. Amiş Efendimiz söylesin: 'Taş taş olmuş, yere yatmış... Onun kaderinde basılmak var. Ama sen sen ol! Yolda bir taş gördüğün zaman, sakın onu ayağınla itme! Elinle kaldır, bir kenara bırak...'
Fulya İbanoğlu hanımefendinin, "Kelimat Amişnameler" adlı eseri; Fatih Sultan Mehmet Han'ın son türbedarı, sertürbadar, pir-i türbedar Ahmet Amiş Efendi hazretlerinin güzel hatıralarını bize ulaştırıyor. Ön sözünden itibaren hemen anlaşılıyor ki; her ne kadar henüz tanışmamış olsam da Fulya Hanım, adeta bir asrın ardından gelen muhibbanındandır hazretin. Zira o kadar ince detaylarla tariflemiş ki sahifeleri, o kadar titiz bir araştırma ile adeta yolculuğa benzer bir arayışla kaleme almış ki eserini, ister istemez bizim gibi dışarıdan seyredenlere bile o aşk macerasını sezdiriyor... Ve yine sezmekteyiz ki, büyük pirlerin kolları zamanları aşar, sevenlerini kollar, hatta çekip çevirir, yol gösterir, ben buradayım der... Ve akademik özen, işini ciddiye alış, adeta bir sevgilinin evini arayışa dönüşür, bir kitap olarak çıkar karşımıza... Fulya hanımın ellerine, gönlüne sağlık...
Sevgilinin evinin, büyük kısmını keşfetmiş zannederim Fulya hanım. Amiş Efendimize dair ulaşabildiği mektuplar, nameler, defterler, sözlü aktarımlar, hatırat, mülakat derken evliyanın sırlarından bazıları, günümüze kadar taşınmış...
Fatih Sultan Mehmet Han'ın son türbedarı, türbedarların piri Tırnovalı Ahmet Amiş Efendinin veladeti 1807 yılına isabet ediyor, sırlandığındaysa 1920'ymiş sene. Osmanlı'nın 1800'lü yıllarını, Rumeli'yi, Payitaht İstanbul'unu, meşrutiyetleri, uzun harp günlerini, her seferinde daralma ve göç, yoksulluk ve iltica anlamındaki zorunlu nüfus akımlarını görmüş yaşamış bir büyük tanık olarak Ahmet Amiş Efendi... Halvetiye-Şabaniye yolunun mürşid-i kamillerinden...
Ders ve feyzleri sohbet üzere. Sohbetlerinde yetişen pek çok alim, sanatkar, sohbetlerinden irşad olan nice devlet adamı var. Hayatı; sevenlerinin hatıraları eşliğinde, bazı kereler yayım dünyasında yerini bulmuş. Hatta bendenizin de kendisiyle ilgili olarak bulabildiğim iki ayrı kitap hakkında yazılarım vardır. Ama bizatihi kaleme alarak ardında bıraktığı yazılı eseri de yok Mübareğin! Bunun da "son türbedar" oluşunun sırrıyla alakalı olabileceğini düşünüyorum kısmen.