Bir millet, özünden uzaklaşarak yükselemez; yeniden diriliş, inançta, ahlakta ve millî şuurda başlar.
Hüseyin Demir
Bir milletin en büyük felaketi, başkalarının önünde yenilmesi değil, kendi değerlerine olan inancını kaybetmesidir. Çünkü insan önce zihninde teslim olur; ardından kültürünü, ahlakını, tarihini ve nihayet istikbalini başkalarının ölçülerine terk eder.
Bugün Türkiye’nin yaşadığı tartışmaların temelinde de böyle bir kimlik ve medeniyet meselesi bulunmaktadır. Bir tarafta Batılı hayat tarzını çağdaşlığın değişmez ölçüsü kabul edenler, diğer tarafta kendi medeniyet köklerini yeterince tanımadan geçmişin bazı biçimlerini bugüne taşımayı çözüm zannedenler var. Oysa Türkiye’nin ihtiyacı bir taklitten diğerine savrulmak değil, kendi özünü yeniden keşfetmektir.
Mesele Araplaşmak ya da Batılılaşmak değildir. Mesele, Türk milletinin tarihinden, inancından, ahlakından ve medeniyet birikiminden doğan kendi istikametini bulabilmesidir.
ÇAĞDAŞLIK, KİMLİĞİNDEN VAZGEÇMEK DEĞİLDİR
Bugün dünyada güç mücadelesi yalnızca topraklar, enerji kaynakları ve ekonomik pazarlar üzerinden yürütülmüyor. Kültürler, diller, inançlar, eğitim sistemleri ve dijital dünyadaki hâkimiyet de bu mücadelenin merkezinde bulunuyor.
Yapay zekâdan sosyal medyaya, eğitimden sinemaya kadar pek çok alanda toplumların düşünce biçimleri yeniden şekilleniyor. Kendi dilinde bilim üretemeyen, kendi kültürünü teknolojiyle buluşturamayan ve gençlerine sağlam bir fikrî istikamet kazandıramayan toplumlar, başkalarının ürettiği dünyanın tüketicisi olmaya mahkûmdur.
Elbette Batı’nın biliminden, teknolojisinden, hukuk tecrübesinden ve kurumsal birikiminden yararlanacağız. Fakat bunları alırken kendi inancımızı, ahlakımızı ve kültürel hafızamızı terk etmek zorunda değiliz.
Bir milletin gelişmesi, başka bir milletin kopyasına dönüşmesi değildir. Asıl gelişme, kendi medeniyet değerlerini çağın ihtiyaçlarıyla buluşturabilmesidir.
TÜRKİYE’NİN SORUNU SADECE EKONOMİK DEĞİLDİR
Bugün hayat pahalılığından gelir adaletsizliğine, eğitimdeki nitelik sorunundan gençlerin gelecek kaygısına, aile yapısındaki çözülmeden toplumsal güven kaybına kadar pek çok meseleyle karşı karşıyayız.
Bu sorunların elbette ekonomik, siyasi, hukuki ve kurumsal sebepleri vardır. Hiçbirini yalnızca ahlaki bir söylemle açıklamak veya çözmek mümkün değildir. Ancak bütün bu alanların temelinde insanın sorumluluk duygusunu, adalet anlayışını ve ahlaki ölçülerini kaybetmesi gibi daha derin bir mesele de bulunmaktadır.
Haksız kazancın normalleştiği, kul hakkının unutulduğu, makamın hizmet değil imtiyaz sayıldığı, liyakatin yerini sadakatin aldığı, zenginliğin ahlaktan bağımsız bir başarı ölçüsüne dönüştüğü bir toplumda kalkınma tek başına kurtuluş getirmez.
Çünkü ekonomik büyüme, ahlaki çöküşü telafi edemez. Teknolojik ilerleme, adaletsizliği ortadan kaldırmaz. Büyük binalar yapmak, büyük insanlar yetiştirmekle aynı şey değildir.
İşte tam da bu noktada yeniden düşünmemiz gereken bir hakikat var: Bir toplumun gerçek kalkınması, önce insanının yetişmesiyle başlar.
ÇÖZÜM, İSLAM’IN HAYATIN BÜTÜNÜNE HÂKİM OLAN AHLAKINDADIR
İslam, yalnızca belirli zamanlarda yerine getirilen ibadetlerden ibaret değildir. İnançla birlikte adaleti, merhameti, emaneti, dürüstlüğü, çalışmayı, kul hakkını ve insan onurunu esas alan bir hayat nizamıdır.
Kur’an’ın adalet emri yalnızca mahkemede değil, devlet yönetiminde, ticarette, ailede, eğitimde ve toplumsal ilişkilerde de karşılık bulmalıdır.
Emanet, yalnızca bir malı korumak değildir; makamı, yetkiyi, kamu kaynaklarını ve insanın kendisine teslim edilen her sorumluluğu hakkıyla taşımaktır.
Kul hakkı, yalnızca bireyler arasındaki bir mesele değildir; kamu hakkını gözetmek, yetimin hakkını korumak, işçinin emeğini zamanında vermek ve vatandaşlar arasında adaleti sağlamaktır.
Dolayısıyla İslam’a dönüş, sadece görünüşte dinî sembollerin çoğalması değildir. Asıl dönüş, hayatın her alanında Allah’ın koyduğu ahlaki ve adalet ölçülerini hâkim kılmaktır.
Dindarlık iddiası taşıyıp adaletten uzaklaşmak, ibadeti gösterişe dönüştürmek, dinî kavramları çıkarın aracı hâline getirmek de bu özden uzaklaşmanın başka bir biçimidir.
İslam’ın istediği insan; sözüyle özü bir, kazancıyla vicdanı temiz, gücüyle adaleti birlikte taşıyan insandır.
MİLLÎ RUH OLMADAN MEDENİYET İNŞA EDİLEMEZ
Türk milletinin tarihî yürüyüşünde inanç, vatan, ahlak, aile, dayanışma ve devlet sorumluluğu birbirinden kopuk değerler olmamıştır.
Bu milletin büyük medeniyet tecrübesi, yalnızca fetihlerden ve siyasi güçten ibaret değildir. İlimden irfana, vakıf kültüründen mimariye, komşuluk hukukundan esnaf ahlakına kadar uzanan büyük bir toplumsal birikim vardır.
Bugün yapılması gereken, geçmişi yalnızca övünç vesilesi olarak anlatmak değil, o geçmişin ruhunu bugünün kurumlarında ve insan yetiştirme anlayışında yeniden yaşatmaktır.
Gençlerimize sadece meslek değil, şahsiyet kazandırmalıyız. Üniversitelerimiz yalnızca diploma değil, fikir ve bilim üretmelidir. Aileyi korumalı, eğitimi güçlendirmeli, adaleti güvence altına almalı, üretimi teşvik etmeli ve emeğin hakkını teslim etmeliyiz.
Devletin gücü, yalnızca ekonomik ve askerî kapasitesiyle değil, adaletine duyulan güvenle de ölçülür.
Milletin birliği, farklılıkları bastırmakla değil, ortak ahlak ve ortak gelecek idealinde buluşmakla sağlanır.
ARTIK TAKLİT DEĞİL, KENDİ MEDENİYETİMİZİ İNŞA ETME ZAMANIDIR
Türkiye, tarihî birikimini geleceğe taşıyabilecek imkânlara sahiptir. Fakat bunun için önce zihinsel dağınıklığını aşmalı, kimlik tartışmalarını kısır çekişmelerden çıkararak büyük bir medeniyet hedefine yöneltmelidir.
Batı’nın teknolojisini alırken ruhunu taklit etmek zorunda değiliz. Başka milletlerin tecrübesinden yararlanırken kendi inancımızdan utanmak zorunda değiliz. Millî kimliğimizi savunurken dünyaya kapanmak da zorunda değiliz.
Bizim ihtiyacımız, köklerinden beslenen, aklı ve bilimi önemseyen, inancını ahlaka dönüştüren, adaleti devletin temeli kabul eden yeni bir toplumsal diriliştir.
Bu dirilişin yolu; önce insanı, sonra aileyi, eğitimi, ekonomiyi ve devlet yönetimini adalet ve ahlak ekseninde yeniden inşa etmekten geçmektedir.
Unutmayalım: Bir milletin kurtuluşu, yalnızca dışarıdan gelecek tehlikeleri bertaraf etmekle gerçekleşmez. İçeride adaleti, ahlakı, güveni ve kardeşliği yeniden tesis etmek de en az onun kadar önemlidir.
Son söz olarak: Türkiye’nin ihtiyacı ne başkasının hayat tarzına teslim olmak ne de kendi geçmişini yalnızca hatıralarla yaşatmaktır. İhtiyacımız, İslam’ın evrensel hakikatlerinden güç alan, Türk milletinin tarihî ve kültürel kökleri üzerinde yükselen, bilimle, adaletle ve ahlakla donanmış bir medeniyet yürüyüşüdür.
Çünkü özünden uzaklaşan millet istikametini kaybeder. İstikametini kaybeden toplum ise ne kadar ilerlerse ilerlesin nereye varacağını bilemez.
KURTULUŞ, BAŞKASINA BENZEMEKTE DEĞİL; KENDİ ÖZÜNE DÖNEREK ADALETİ, AHLAKI VE MEDENİYETİ YENİDEN İNŞA ETMEKTEDİR.
Selam ve dua ile.