Son zamanlarda İspanya'nın Gazze ve İran savaşı konusunda çıkışları ve uygulamaları Türk kamuoyunda olumlu karşılanıyor. İspanya 16. yüzyılda Osmanlı'nın en büyük düşmanıyken değişen şartlardan dolayı 18. yüzyılda iyi ilişkiler kuruldu

Osmanlı-İspanya Antlaşması'nı ancak iki asır sonra hayata geçirmeye muvaffak olan İspanyol elçisi Bouligny, Fransa'nın Mısır'ı işgali üzerine Türkiye'de istenmeyen adam olmuş ve ülkeden çıkarılmıştı

Osmanlı ile İspanya arasındaki münasebetler daha kuruluş yıllarına kadar uzanır. İkinci Bayezid devrinde ise Osmanlı'nın İspanya'ya ilgisi Gırnata'daki Müslümanların durumundan dolayı arttı. İspanya'dan sürülen Müslümanlar ve Yahudiler, 1492'den itibaren Osmanlı topraklarına kabul edildiler. Osmanlı-İspanya ilişkileri üzerine rahmetli Özlem Kumrular, Hüseyin Serdar Tabakoğlu, Fikret Sarıcaoğlu ve Uğur Demir'in araştırmaları vardır.

Kanuni

Osmanlı-İspanya ilişkileri özellikle 16. yüzyılda iki rakip gücün çekişmesi olarak devam etti. Akdeniz ve Kuzey Afrika, Osmanlı ile İspanya'nın çatışma alanlarıydı. 1538'de kazanılan Preveze Deniz Zaferi, Akdeniz'deki İspanya hâkimiyetine büyük darbe vurdu. 1541'de Cezayir'i işgal etmek isteyen İspanyollar ağır bir yenilgi aldı.

AKDENİZ'DE BÜYÜK ÇEKİŞME

1574'te Tunus'un fethi de Osmanlı'nın İspanya karşısındaki büyük bir kazanımıydı. Bu zaferle birlikte Kuzey Afrika'daki İspanya emelleri tamamen sona erdi. 1577 yılında Osmanlı ile İspanya arasında mütareke yapıldı. Bu mütareke 1581 ve 1582 yıllarında birer yıl uzatıldı. İngiltere ve İspanya arasındaki mücadelede Osmanlı hem İngiltere'yi destekledi hem de İspanya ile olan antlaşmayı bozmamaya özen gösterdi. 1587'de Osmanlı-İspanya mütarekesi iki yıl daha uzatıldı.

Portekiz kralının Osmanlı'ya mağlup olduğu 1578'deki Vâdilmehazîn (Vadisseyl) Savaşı'nda hayatını kaybetmesinden sonra Portekiz, İspanya tarafından ilhak edildi ve özellikle Hindistan'daki Portekiz sömürgeleri İspanya'nın eline geçti. Bu yeni durum Osmanlı ile İspanya'nın yeni bir çatışma dönemine girmesine sebep oldu.