‘’Eylemi Olmayan Söylem ve Bilgi Çöplüktür.’’

Hitabetin ihanete dönüştüğü dün de bir gerçekti; bugün de…

Milyonları ardı sıra sürükleyen bu sanat, tarih boyu edebiyat hariç, çoğu kere beşeri hayatta İbn-i Haldun’ nun ifadesiyle ’’sanat-ı adiye’’ den olmuştur.

‘’Karga ile Tilki’’ hikâyesini hepimiz biliriz.

Hepimiz biliriz ki halkımızın irfanı sosyolojik açıdan ‘’ Hayvanların en adisi kekliktir.’’ der.              

Nedeni, kekliğin, hemcinslerini; ayartıcı, yanıltıcı sesiyle tuzağa düşürdüğü için. Kendisini gizleyen avcılara, hemcinslerini yem ettiği için.

Bu hâl, hitabet sanatının doğasında gizlidir.

Hitabet ‘’bir yanı ile sihirli, bir yanıyla zehirli’’ bir söz sanatıdır.

‘’ Dili bilgili, sihirli’’ hatipler, yöneticiler, bürokratlar; mikro düzeyde günlük beşeri ve ticari hayatta;  kandırıcı, yanıltıcı insanlar; tüccarlar, satıcılar da ülkemizde hitabetin ‘’ sanat-ı adiye’’ kısmını çok kullanıyor. Çünkü güvenin olmadığı bir beldede ikna için sözün sihri devreye girer.

KELÂMLA KEMÂLÂT OLMUYOR

Bugün ‘’ Dicle’nin kenarında bir kuzuyu kurt kapsa…’’ diyerek kürsülerde adaleti, güveni, icraatı konuşan hatipler, yöneticiler, bürokratlar yeri geldiğinde sözlüklerdeki doğruların, kutsalların hepsini; yalanına, hırsızlığına, yönetim acizliğine perde yapıyor. Hitabeti ile insanları aldatıyor, yanıltıyor. Hele bizim gibi kanılgan toplumlarda…

Onun için ‘’bir yanı ile sihirli, bir yanı zehirli’’ hitabet sanatına düz mantıkla bakmamak gerekir. Artısı ve eksisi birlikte düşünülmeli.

Hitabet; kripto’ nun, laf cambazlığının, hedef şaşırtmanın; aklın, muhakemenin, sorgulamanın, üstünü örtmenin;  takiyenin, insanları hipnozlamanın çok profesyonel bir aracı da olabileceğini düşünmek gerek.

Meselâ, bugün hitabetin sihri ile bebek katili Apo kurucu önder oldu.

Meselâ, ülkenin zenginlik kaynakları, özelleştirme adına yabancı sermayeye peşkeş çekildi.            

Tüpraş, maden sahaları………………… gibi

. . . . . . . . .  . . . . . . .

Hülâsa aklın, sorgulamanın olmadığı yerde hitabet; ninniye, narkoza… dönüşür.