MAARİF DAVASI

Nurettin Topçu, Maarifi bu milletin kırmızı çizgisi, bir ‘’ dava’’sı olarak gördüğü için ‘’ maarif’’ denince akla ilk gelen isim Nurettin Topçu’dur.

Yoksa bu dava on dördüncü, on beşinci yüz yıldan beri var.

Bu yüzyıllar Türk milletinin, Osmanlı’nın kendisini ‘’fütuhat’’ lara kaptırdığı yıllar. Aynı zamanda bizim için de bilim ve teknolojide, bilgide FETRET DÖNEMİ’ nin başladığı yıllar. Pozitif bilimlere, fen bilimlerine sırtımızı döndüğümüz yıllar. Bilgiyi Rönesans ve Reformla Batı’ya kaptırdığımız yıllar.

‘’Maarif Davası’’ halâ devam ediyor. Bir türlü yerli bir model oluşturamadık.

Bir türlü yitik malım olan bilgiyle, teknolojiyle dost olamadık.

Mevcut gelişmeleri takdir ederken dünya ölçeğinde geriliğimizi ve yetersizliğimizi vurgulamak istiyorum.

Bilim ve teknolojide İslâm Dünyası, Türk Dünyası hâla FETRET DÖNEMİ’ni yaşıyor.

Ne talihsizliktir ki petrol gelirleri ilmi, tekonolojik çalışmaları besleyeceğine; ABD, Batı ve Siyonist bankaları yani kapitalizmi besliyor.

Mehmet Akif’in feryadı bugün de geçerli:

‘’Ey Koca Şark! Ey ebedi meskenet !

Sen de kımıldanmaya bir niyet et.

Korkuyorum, Garb’ın elinden yarın

Kalmayacak çekmediğin mel’anet !’’

Nurettin Topçu da M. Akif gibi Batılılaşmanın bir cinayete, aşağılık kompleksine dönüştüğünü ifade eder.

Konuyla ilgili serzenişlerimiz, denemelerimiz, durum tespitlerimiz halâ devam ediyor.

ÖĞRETMEN OLMAK, ÜLKEYE YÜREK OLMAK

Eğitim, bir ‘’kâmil insan’’ olma yolculuğudur. Bu yolculuk ‘’kem alet’’ le yapıldığı için fertlerde ve toplumda kemâlat olmadı.

Maarifin temel dinamiği muallimdir, öğretmendir. Sonra diğer paydaşlar gelir.

Önce öğretmeni iyi yetiştirmek, dava ehli yapmak gerek. Bu konuda, insanlık ve millet adına davası, derdi olmayan muallim, işine yüreğini katamaz, çocuklarımı sağlıklı yetiştiremez.

Acilen ortaokuldan başlamak üzere, iyi bir seçimle tespit edilen çocuklardan oluşan öğretmen okulları yeniden açılmalıdır.

Bu okulları bitiren çocuklarımızın atama kaygısı olmamalıdır. İşte o zaman bu meslekte kalite tavan yapacaktır.

Öğretmenlik yalın bir akademik meslek değildir. Öğretmenlikte ruh yatkınlığı, iletişim formasyonu daha önemlidir.

Nurettin Topçu ‘’ Dünyada hiçbir fetih, sınıf kapısını açmak kadar kutsal değildir.’’ diyerek mesleği yüceltmiştir.

Öğretmen, bu idrakle sınıf kapısını açmalıdır.

BU EĞİTİM SORGULANMALI

Yine öğretmen bir sınıfa değil, üç nesle; yani çocuğa, çocuğun çocuğuna ve onun çocuğuna hitap ettiğinin şuurunda olmalıdır.

Eğitim, hele de bir İslâm beldesinde; hapishaneleri, hastaneleri, adliyeleri küçültmüyorsa, bu alan bir kuru meşgale olur.

2024 ‘te kullanılan antidepresan tablet sayısı  66 milyon. Bu rakam,toplumun, gençlerin ruhsal ve ahlaki bir deprem yaşadığının belgesi.

Merak ediyoruz. 2026’ da antidepresan tablet sayısı ne kadar olacak?

Peki, acilen bu eğitim sisteminin sorgulanması gerekmez mi?

Devlet, eğitime 2026 bütçesinden üç trilyona yakın kaynak ayırmış. Veli harcamaları hariç.

Yirmi beş milyon genç eğitiyorum. Bu sayı ülkem için çok ciddi bir yük. Ama bu külfetin topluma, iş hayatına, sosyal hayata pozitif dönüşümü olsa, bu ülke için külfet değil nimet olur.

Bugün eğitimin, sosyal hayata, sağlıklı vatandaş olmaya, ekonomiye, iletişime pozitif dönüşümünün olmadığını istatistiklerden görüyoruz. Ülkedeki hastane, hapishane, adliye sayısı bunun göstergesi.

Kafamızı kuma gömmenin gereği yok. Eğitilmenin geldiği sonuç buysa bu eğitim acilen sorgulanmalı.

Güvenilirlik, eminlik, dürüstlük karnem uluslar arası düzeyde iyi değil. Maalesef istatistikler bunu gösteriyor.

Dolayısıyla okullar; eğitilme, mesleki ihtisaslaşma, kâmil insan yetiştirme alanları değil; gençleri eğleme yerleri oluyor.

Hülâsa, bir milyon yüz bin eğitim ordusu, iki yüz bin akademisyen, onbinlerce yardımcı eleman, onbinlerce okul ve binası, harcanan trilyonlar ne işe yaramış oluyor ?