Nasrettin Hoca’nın az bilinen fıkralarından biri:
Hoca’nın ne denirse tersini yapan bir oğlu varmış. Hoca ile oğlu panayırdan iki çuval tuz alıp Akşehir’e dönüyorlar. Yol üstündeki dereye geldiklerinde Hoca derenin sığ yerinden karşıya geçmiş. Oğlu da rast gele bir yerden eşeği geçirmeye çalışırken, semerin bir tarafındaki tuz çuvalı suya değmeye başlamış. Bunu gören Hoca, oğlunun tersliğini bildiği için:
- Oğlum, bak, şu taraftaki çuval suya değmeye başladı, asıl da iyice suya gömülsün!
O gün oğlanın uysallığı tutmuş, asılınca çuvalların ikisi birden suya batmış.
Bunu göre Hoca öfkeyle:
- Ne yaptın evlat, tuzlar gitti, diye bağırınca, oğlan cevap vermiş:
- Bir kere de baba sözü dinleyelim dedik, gene yaranamadık!